Kimilerimiz yazısına bir fotoğraf arıyordu. Kimilerimiz fotoğrafına yazı..

söz öncesi..
kapsüle edilemeyen iç çatışmalarının entelektüelize biçimde dışavurumu..
edimler ise göz ardı edilmiş
hareket vakti
denge hali

-Ne dersin?
biraz hızlı ilerliyor
bıdı bıdı kelimeler
küçük oyunlarını oynuyor
güya kendine ait bir dünya yaratıyor
dili soğuk

hissediyorum ki kendimi her geçen gün daha çok seviyorum
latin ezgileri eşliğinde
sandalyesinde salınan bir bedenden dökülüyor
yeni bir ironisi var
bir kadının yanına sıcacık kıvrılmak gibi
-anne?

Dün gece geç saatlerde annem gibi sevdiğim, annemden korktuğum gibi korktuğum kadınların küfredişlerini dinledim. Haklıydılar.

Anne,
bak, ben ne buldum!

TUT! BIRAK! TUT! BIRAK!

Ben cenneti hep bir çeşit tuvalet olarak düşlemişimdir..