"Sesini duymak
seninle konuşmak
seni görmek
istemiyorum
paşa"
haklısın diyemedim
haklıydı
yine de diyemedim
uyuşan dünyamda bir senedir-
bir sene sonra bir gece onu anımsadım
güzel anımsadım
ses çıkarmak istedim
haklıydı
haklısın diyemedim
ben daha kötülerini söylemiştim
yapmıştım
yaptım 
  ne yaptın paşam
şöyle ki albayım
önce nefretler büyüttüm içimde
sonra anlamsız kavgalar çıkardım
kavgaların anlamsızlığı çözümlenmesine engel oluyordu
bir şişe tekila içip sevişelim dedim
tekilayı tek başıma içtim
unutabildim
  ama paşam..
biliyorum albayım
veda etmeyi akıl edemedim
kalmışım orada
dağılmaktan korkar bir halde
kendimi çok büyük gördüm
oysa ki küçük kafalı bir ihtiyardım
  neden geri döndün
dönmedim albayım
paşa olduğumdan emin değilim
çağının ismini ağzıma almaya korkuyorum
çoğu gece içiyorum
kafamı kuma gömüyorum
unutabiliyorum albayım
uyuşuyorum
alışıyorum
  paşam..
aslında albayım
bambaşka bir hikayenin sonunu yazmaya geldim
karton gemi olma yolunda bir anahtar verdiğim
yaşadığım bir kadının hikayesi
  yaşamadığın kadınlar utansın paşam
çok uzun yoldan geldim
yorgunum
bir yudum içtim
yetmedi
kaybettim
elimde değildi
mutlu aşk yoktu
ne burada ne los angelesta
ne işim var benim burada-